فصل تازه از قصه پر غصه برنج‌کاران میاندورودی؛

۶ هزار هکتار شالیزار میاندورود تشنه آب برای کشت/اطلاع دیرهنگام کم‌آبی به کشاورزان و مسئولانی که به فکر چاره نیستند!

در سال گذشته در سطح استان مازندران و شهرستان میاندورود شاهد بارندگی بسیار کمی بودیم و به همین دلیل سد شهید رجایی ساری که مهم‌ترین منبع تامین آب کشاورزی برای کشاورزان برنج‌کار میاندورودی نتوانست به اندازه کافی آب ذخیره کند و مسئولان مربوطه اعلام کردند که در سال جاری امکان تامین آب برای برنج‌کاران شهرستان میاندورود را به طور کامل ندارند و نمی‌توانند به زمین‌های شالیزاری پایین دست شهر سورک آب بدهند.

به گزارش سرویس اجتماعی قرچک آنلاین; به نقل از بلاغ، شهرستان میاندورود به‌دلیل شرایط جغرافیایی و داشتن زمین‌های حاصل‌خیز و دشت‌های وسیع که از ساحل به طول حدود ۳۰ کیلومتر به سمت جنوب تا جنگل کشیده شده است به‌عنوان یکی از شهرستان‌های پیشرو در بخش کشاورزی به‌خصوص در زمینه تولید محصولاتی مانند برنج، مرکبات، انواع هلو و شلیل، گندم و کلزا شناخته می‌شود.

میاندورود به دلیل داشتن ظرفیت‌های کشاورزی به گفته مسئولان دولتی بیش از ۸۰ درصد مردم شهرستان کشاورز هستند و این آمار مستلزم توجه ویژه به فراهم کردن امکانات کشاورزی برای این مردم دارد.

کشاورزان بخش گهرباران شهرستان میاندورود به‌دلیل شرایط خاص خود و نزدیکی به دریا و شور بودن آب زیرزمینی روی به کشت برنج آورده بودند و آب خود را نیز از سد شهید رجایی تامین می‌کردند.

در سال گذشته در سطح استان مازندران و شهرستان میاندورود شاهد بارندگی بسیار کمی بودیم و به همین دلیل سد شهید رجایی ساری که مهم‌ترین منبع تامین آب کشاورزی برای کشاورزان برنج‌کار میاندورودی است نتوانسته به اندازه کافی آب ذخیره کند و به همین دلیل مسئولان مربوطه اعلام کردند که در سال جاری امکان تامین آب برای برنج‌کاران شهرستان میاندورود را به طور کامل ندارند و نمی‌توانند به زمین‌های شالیزاری پایین دست شهر سورک آب بدهند.

۹۰ میلیون مترمکعب کمبود آب در پشت سد شهید رجایی
مدیر امور منابع آب ساری و میاندورود در گفت‌وگو با خبرنگار ما درباره اطلاعیه کمبود آب کشاورزی برای برنج کاران، اظهار کرد: به‌دلیل حجم کم آب ذخیره شده در پشت سد شهید رجایی امکان تامین آب برنج کاران بهره‌مند از آن وجود ندارد.

جواد طوسی بیان کرد: در حال حاضر ۳۰ میلیون مترمکعب از آب پشت سد برای کشاورزی قابل استفاده است و تا پایان فروردین شاید به ۴۰ میلیون برسد اما این در حالی است که در ابتدای سال گذشته ۱۲۰ میلیون مترمکعب آب داشتیم و پایان فروردین سال گذشته ۱۳۰ میلیون مترمکعب، که تا شهریور ماه بین کشاورزان توزیع شد.

وی خاطرنشان کرد: جلساتی با جهادکشاورزی و آب منطقه‌ای داشتیم و بررسی کردیم دیدیم اگر این مقدار آب را بخواهیم بین همه کشاورزان بهره‌مند از این آب تقسیم کنیم به همه نمی‌رسد و کشاورزان دچار خسارت می‌شوند.

طوسی تصریح کرد: به همین دلیل تصمیم گرفته شد در سه بخشی که در پایین سد انحرافی تجن قرار دارند بخش میاندورود تا سورک، بخش ساری تا ملک‌آباد و آبکسر آب‌دهی داشته باشیم و بقیه مسیر که شهرستان جویبار نیز جزو آن می‌شود نمی‌توانیم آب کشاورزی آنها را تامین کنیم.

کشاورزان کشت جایگزین انجام دهند
رئیس جهاد کشاورزی میاندورود نیز درباره کمبود آب و پیشنهادهای پیش‌روی کشاورزان برای کشت جایگزین، گفت: به کشاورزان منطقه اعلام کردیم محصولاتی که در گذشته سابقه کشت در منطقه را داشت مانند سویا، پنبه و آفتاب‌گردان را دوباره کشت کنند.

سیدشبر موسوی بیان کرد: برای همین منظور تمهیدات لازم از جمله تهیه بذر انجام شده است و کشاورزان برای کشت این محصولات اقدام کنند.

حدود ۸ هزار هکتار شالیزار میاندورود در استرس کم آبی هستند
وی با بیان اینکه میاندورود ۸ هزار و ۵۰۰ هکتار شالیزار دارد، افزود: اگر آب سد تا زمین‌های سورک را پوشش دهد در واقع توانسته حدود یک هزار و ۳۰۰ هکتار از زمین‌های شالیزاری میاندورود را تحت پوشش قرار دهد.

موسوی خاطرنشان کرد: در کنار آب سد، کشاورزان زیادی از آب چاه استفاده می‌کنند و همچنین روستاهایی مانند اسرم، ماکران، طبقده، ولوجا، عزت‌الدین، سوربن، تازه‌آباد سپاه دارای آب‌بندان هستند که آب مقدار زیادی از زمین‌های خود را از این طریق تامین می‌کنند که در مجموع آب‌بندان‌ها حدود ۹۰۰ هکتار را تحت پوشش قرار می‌دهند.

دهیار روستای دلمرز درباره این موضوع، اظهارکرد: آب منطقه‌ای دهم اسفندماه به ما اعلام کرد که در سال زراعی جدید نمی‌توانند آب کشاورزان را تامین کنند و کشاورزان به فکر چاره باشند.

حسن ذبیحی تصریح کرد: کشاورزان ما آب‌بندان ندارند و به‌دلیل نزدیکی به دریا و شور بودن آب زیرزمینی امکان استفاده از آن را هم ندارند.

وی تاکید کرد: به‌دلیل اینکه در چندین سال گذشته این زمین‌ها به کشت برنج اختصاص یافته بود امکان کشت محصول جدید بسیار سخت است و یا به صرفه نخواهد بود.

ذبیحی افزود: در گذشته کشاورزان این منطقه آفتاب‌گردان، خیار، گوجه، لوبیا و گندم کشت می‌کردند اما در آن زمان هزینه تولید کمتر بود اما امروزه هزینه‌ها زیاد شده است.

آب زیرزمینی گهرباران شور است
وی تصریح کرد: انتظار داریم با توجه به اینکه آب چاه‌های این منطقه شور است آب سد شهید رجایی به این منطقه هدایت شود و کشاورزان سورکی و مناطق جنوبی از آب چاه استفاده کنند تا کشاورزان متضرر نشوند.

دهیار ولوجا نیز با بیان اینکه در روستای ولوجا امکان استفاده از آب زیرزمینی وجود ندارد، اظهار کرد: برای کشت محصولات دیگر در این زمین باید در ماه‌های آبان و آذر عملیات شیار و دیسک انجام می‌شد و چون این کار انجام نشد کشاورزان امروز نمی‌توانند محصول دیگری کشت کنند و خاک مرغوبیت مناسب را ندارد.

مجتبی آزرده گفت: آب‌بندان روستا حدود ۴۰۰ هکتار از زمین‌های کشاورزی روستا را پوشش می‌دهد و به‌دنبال آن هستیم تا از روخانه زردی شورشوری آب را به داخل آب بندان منتقل کنیم تا در بین راه با کمبود آب روبرو نشویم.

وی خاطرنشان کرد: با توجه به اینکه از آب روخانه زردی شورشوری روستاهای سوربن، قاجارخیل، پنبه چوله و ولوجا استفاده می‌کنند و اینکه این رودخانه آب زیادی هم ندارد احتمال درگیری بین کشاورزان این روستاها وجود دارد.

مسئولان از قبل باید به فکر چاره بودند
نماینده میاندورود در شورای اسلامی استان نیز اظهار کرد: برای کمبود آب کشاورزی راهکارهای مختلفی وجود دارد اما مسئولان تمایل چندانی برای انجام این کارهای از خود نشان نمی‌دهند.

رسول خلیلی بیان کرد: ایجاد چندین سدهای موقتی در مسیر رودخانه‌ها، ایجاد آب بندان‌ و همچنین انتقال آب دریای خزر به پشت سد شهید رجایی در زمانی که بحث انتقال آن به فلات مرکزی ایران مطرح است پس حتما امکان این انتقال هم وجود دارد اما مسئولان تا به امروز به فکر آن نبودند و تا زمانی که بحرانی شکل نگیرد آنها نیز به فکر چاره نیستند.

به گزارش بلاغ، کشاورزان که همه امیدشان به کشت برنج بود و از همین طریق امرار معاش می‌کردند در عید امسال به فکر عید سال دیگر هستند که شاید دیگر پولی در دست نداشته باشند و اینکه برنامه‌ریزی و هزینه کردشان براساس کشت برنج بود تا در فصل برداشت بدهی‌های خود را حساب کنند اما اتفاقات سال گذشته مانند واردات بی‌رویه برنج و نتیجه آن کاهش قیمت برنج شمال و یا فروش نرفتن آن و همچنین بارش کم باران و بی‌آبی در سال جاری همگی دست به دست هم دادند تا کشاورزان زحمت‌کش را به سمت نابودی ببرند.

با توجه به اتفاقات پیش آمده و کمبود بارندگی در سال گذشته وجود آب بندان‌ها اهمیت بیشتری پیدا کرده است و می‌توان در سال‌های آینده تعداد این آب بندان‌ها را اضافه کرد و آب‌های سطحی و جاری را به داخل آن هدایت کرد تا در زمان کمبود آب از آن استفاده کرد.

در سالی که مقام معظم رهبری سال حمایت از کالای ایرانی نام‌گذاری کردند می‌طلبد تا مسئولان چاره مناسب بیندیشند تا در صورت تکرار چنین حوادثی کشاورزان زحمت‌کش دچار مشکل نشوند.

انتهای پیام/

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *