چرا “نیویورک” مهم است؟

زنگ راند تازه مذاکرات هسته ای ایران و گروه ۱+۵ از چهارشنبه در نیویورک به صدا در خواهد آمد. مذاکراتی که اهمیتی ویژه دارد، نه از جهت امکان دستیابی به توافق بلکه از جهت روشن شدن دورنمای مذاکرات.

به گزارش سرویس سیاسی قرچک آنلاین; هیات مذاکره کننده جمهوری اسلامی ایران راهی نیویورک شد تا دور تازه مذاکرات هسته ای با گروه ۱+۵ را آغاز کند.

به گفته عباس عراقچی، معاون وزیر خارجه و عضو ارشد تیم مذاکره هسته ای ایران این مذاکرات از ظهر چهارشنبه ۲۶ شهریور در نیویورک با نهار محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی و کاترین اشتون، سرپرست گروه ۱+۵ در روز چهارشنبه آغاز می‌شود.

مذاکرات نیویورک، نخستین مذاکره پس از وین۶ است که قرار بود منتج به توافق جامع و نهایی شود اما در نهایت به تمدید توافق مقدماتی ژنو۳ موسوم به برنامه اقدام مشترک و ادامه مذاکرات تا ۳ آذر ماه منجر شد.

در وین۶ با حل نشده ماندن اختلافات اصلی و اساسی، فرصت توافق در پایان توافق شش ماهه برنامه اقدام مشترک عملا از دست رفت هر چند دو طرف در این مذاکرات توانستند که به پیش نویسی دست پیدا کنند که می تواند در نیویورک به نقشه راه دو طرف تبدیل شود؛ البته پیش نویسی با پرانتزهای بسیار.

ظرفیت غنی سازی، تعداد سانتریفیوژها، زمان اجرای توافق جامع، راکتور آب سنگین اراک و تاسیسات زیرزمینی فردو، تحقیق و توسعه و تحریم ها از جمله اختلافاتی است که در پیش نویس توافق جامع در پرانتز قرار گرفته اند.

در پایان این مذاکرات جمهوری اسلامی ایران عدم پایبندی به توافقات قبلی، زیاده خواهی، مواضع حداکثری طرف مقابل را عامل اصلی عدم دستیابی به توافق جامع و نهایی عنوان کرد.

پس از مذاکرات وین۶، به منظور نزدیک کردن دیدگاه ها و پرکردن شکاف عمیق میان دو طرف، مذاکرات دوجانبه ای میان ایران و طرف های اصلی به خصوص آمریکا آن هم در دو نوبت برگزار شد.

در پایان این مذاکرات عباس عراقچی یک موضع واحد داشت و آن اینکه مذاکرات مفید و سازنده بود اما اختلافات همچنان پابرجا است.

معاون وزیر امور خارجه ایران در آستانه سفر به نیویورک هم از وجود اختلافات جدی میان ایران و ۱+۵ خبر داده و ابراز امیدواری کرده است که دیدارهای دوجانبه ایران با آمریکا، روسیه و چین بتواند موثر باشد.

بر این اساس با توجه به آنکه هنوز اختلافات میان دو طرف به طور جدی پابرجا است انتظار اینکه در این دور ایران و گرو ۱+۵ بتوانند به توافق برسند کمی دور از ذهن به نظر می رسد.

در همین حال عراقچی گفت: بعید می‌دانم با توجه به حجم موضوعاتی که باید مورد مذاکره قرار بگیرد، بتوانیم در نیویورک به توافقی دست پیدا کنیم.

از این رو چون فشاری روی مذاکره کنندگان برای دستیابی به توافق جامع و نهایی در این دور از مذاکرات نیست می توان گفت که مذاکرات از روند پرشتاب گذشته به خصوص در وین۶ برخوردار نیست و دو طرف در یک فضای آرام می توانند به بررسی مواضع یکدیگر بپردازند.

هر چند این خود نیز می تواند ترفندی از سوی مذاکره کنندگان هسته ای ایران و گروه ۱+۵ باشد تا انتظارات از مذاکرات نیویورک را به سطح منطقی برسانند.

اما اهمیت نشست نیویورک از آنجا نشات می گیرد که این دور از مذاکرات می تواند سنگ محک مواضع دو طرف در ادامه گفت و گوها باشد.

به هر حال به منظور دستیابی به توافق ضروری است که دو طرف به میزان قابل توجه ای از مواضع حداکثری خود بکاهند و انعطاف بییشتری از خود به نمایش بگذارند.

از این رو بر اساس آنچه مجید تخت روانچی، معاون اروپا آمریکا و عضو دیگر تیم مذاکره کننده هسته ای ایران اعلام کرده بود «جلسات نیویورک می تواند کمک کند که نسبتا روشن شود که آیا دو طرف می توانند تا ۴ آذرماه به تفاهم برسند یا خیر.»

بنابراین نشست نیویورک می تواند نمایش اراده ایران و گروه ۱+۵ برای رسیدن به توافق جامع و نهایی تا پیش از پایان مهلت تعیین شده باشد.

منبع: فرارو

انتهای پیام/

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *