نکاتی چنددر باره دعوای رفع مزاحمت و ممانعت ازحق

ازجمله یکی از دعاوی مطرح در دادگاهها ، دعوی ممانعت از حق و تقاضای رفع ممانعت از حق است. ماده ۱۵۹ قانون آیین دادرسی مدنی مقررمی دارد: دعوای ممانعت از حق عبارت است از تقاضای کسی که رفع ممانعت از حق ارتفاق یا انتفاع خود را در ملک دیگری بخواهد. چنانچه کسی مانع استفاده از […]

ازجمله یکی از دعاوی مطرح در دادگاهها ، دعوی ممانعت از حق و تقاضای رفع ممانعت از حق است.

ماده ۱۵۹ قانون آیین دادرسی مدنی مقررمی دارد:
دعوای ممانعت از حق عبارت است از تقاضای کسی که رفع ممانعت از حق ارتفاق یا انتفاع خود را در ملک دیگری بخواهد.
چنانچه کسی مانع استفاده از حقوق قانونی دیگری در ملک وی شده است و به عبارت دیگر به وی اجازه نمی‌دهد که ازمال خوداستفاده نماید. اما آن را در تصرف خود نگرفته باشد، ممانعت از حق کرده است و وی حق دارد نسبت به طرح این دعوی در محاکم اقدام کند.
مطابق قانون هیچ کس نمی‌تواند استفاده از حق خود را وسیله مزاحمت دیگران قرار دهد و استفاده از حق خود را عامل مزاحمت و تجاوز به حقوق دیگران قرار دهد.

تفاوت تصرف عدوانی و ممانعت از حق

باید به این نکته توجه داشت که در دعوی تصرف عدوانی، دیگری علاوه بر ممانعت از حق شما در استفاده از زمین، آن را در تصرف خود نیز نگه داشته است اما در این دعوی، فقط مانع استفاده از حق شما شده و آن را در تصرف نگرفته است.

لزوم سابقه تصرف و استفاده توسط خواهان
خواهان در دعوی ممانعت از حق باید اثبات کند که موضوع دعوا قبل از خارج شدن ملک از تصرف وی یا قبل از ممانعت یا مزاحمت، در تصرف و مورد استفاده وی بوده و بدون رضایت او یا از راهی غیرقانونی از تصرف وی خارج شده است.
در دعوی ممانعت از حق، ارایه سند مالکیت، دلیل بر سابقه تصرف و استفاده از حق است؛ مگر آن که طرف مقابل، سابقه تصرف و استفاده از حق خود را به طریق دیگری ثابت کند.
دادگاه در صورتی رأی به نفع خواهان صادر می‌کند که به طور مقتضی احراز کند که خوانده، ملک را عدواناً تصرف کرده و مانع از حق استفاده خواهان شده یا در استفاده از این حق، مزاحمتی برای او ایجاد کرده است.

* دعوی مزاحمت*

قانونگذار در ماده ۱۶۰ قانون آیین دادرسی مدنی، در خصوص دعوای مزاحمت مقررمی دارد: دعوای مزاحمت عبارت است از دعوایی که به موجب آن متصرف مال غیرمنقول، درخواست جلوگیری از مزاحمت کسی را مطرح می‌کند که نسبت به متصرفات او مزاحم است؛ بدون این که مال را از تصرف متصرف خارج کرده باشد.
اشتراکات در۳دعوی فوق
آنچه مینوان به عنوان اشتراکات در دعاوی رفع تصرف عدوانی، رفع مزاحمت یا ممانعت از حق،بیان داشت اثبات سابقه تصرف در گذشته یااصطلاح آسبق تصرف است که البته وجودسندمالکیت خوددلیلی براین امرنیزمحسوب است که می تواند اثبات نمایدکه موضوع دعوا بدون رضایت متصرف اصلی یا از راهی غیرقانونی، از تصرف وی خارج شده است.

*اثبات ازطریق سوگند*

در صورتی که دعوای مزاحمت، منتهی به اختلاف در حقی که موجب مزاحمت گردیده، نباشد، مدعی نمی‌تواند از منکر مزاحمت درخواست سوگند کند، مگر آنکه مدعی علیه در دعوی مزاحمت، ادعا کند ذی‌حق در عملی است که موجب مزاحمت شده است که در این صورت مدعی می‌تواند نسبت به آن امر درخواست سوگند کند.

مرتضی تقوی وکیل دادگستری ومشاورحقوقی

جهت ارتباط مستقیم با شماره زیر تماس بگیرید:

۰۹۱۲۱۳۵۲۹۰۳

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *