گزارش از فرار رو به جلوی اصلاح طلبان در استعفای نجفی؛

تقلیل ناکارآمدی نجفی به بازی های سیاسی/ نبرد خیالی شهردار با ارواح در بهشت!

درست یک ماه قبل از استعفای نجفی، پروپاگاندای اصلاح طلبان از بیانیه حزب اتحاد ملت گرفته تا روزنامه ها و سایت های زنجیره ای چنان از مدیریت و توانمندی وی تمجید کردند که کسی گمان نمی کرد سردار ایستاده در میان میدان جنگ با ارواح خیالی فساد و تخلف، اینگونه پرچم را بر زمین بیاندازد.

به گزارش سرویس سیاسی قرچک آنلاین; با اعلام رسمی استعفای شهردار تهران در ۲۳ اسفندماه، اصلاح طلبان سعی می کنند تا این کناره گیری به موضوعاتی چون بیماری، فسادستیزی و فشارهای بیرونی مرتبط کنند، اما داستان چیز دیگری است که حتی برای شهروندان تهرانی نیز ملموس بوده است.
درست یک ماه قبل از استعفای نجفی، پروپاگاندای اصلاح طلبان از بیانیه حزب اتحاد ملت گرفته تا روزنامه ها و سایت های زنجیره ای چنان از مدیریت و توانمندی وی تمجید کردند که کسی گمان نمی کرد سردار ایستاده در میان میدان جنگ با ارواح خیالی فساد و تخلف، اینگونه پرچم را بر زمین بیاندازد.
نجفی در ویژه نامه شرق که در ۱۶۰ صفحه و بالغ بر ۲۰۰ میلیون منتشر شد تیتر”اما من ایستاده ام” را برای ادامه حیاتش در بهشت به کار برد اینکه در عرض یک ماه مشخص شود که آن همه تبلیغ و تمجید تاریخ انتقضای یک ماهه داشته، بسیار جای تامل دارد و نشان از توخالی بودن ادعاها بود.
حال پس از استعفای شهردار ۷ ماهه اصلاحات، برخی از فعالین و رسانه های اصلاح طلب در نقش مدعی و وکیل مدافع شهردار ضعیفی ظاهر شده اند که از ابتدا نیز معلوم بود حرف زیادی در عرصه مدیریت شهری برای گفتن ندارد. از عبدالله رمضان زاده گرفته تا غلامعلی رجایی، هریک به نحوی دست به مظلوم نمایی از شهردار زده اند و از فشارها و اختاپوس فسادی گفته اند که نجفی یارای گلاویز شدن با آن را نداشت.
رجایی در مصاحبه ای عنوان داشته که نجفی “غیراختیاری” از بهشت بیرون رانده شد و ربطی به حاشیه های جشن برج میلاد و حضورش در دادسرا نداشته:« استعفای نجفی این پیام پنهان منفی را به جامعه داد که چون با اختاپوس فساد در شهرداری در افتاد و مقبول نیفتاد ناچار بهانه بیماری را پیش کشید.» هرچند رجایی غیرمستقیم برخی از نهادها و مقامات را متهم به تقابل با نجفی در مبارزه وی با فساد می کند که مصطفی تاجزاده یکی دیگر از فعالین اصلاح طلب، توهمات ذهنی خود را به سوی راس حاکمیت نشانه می رود تا استعفای ذلیلانه نجفی که ناشی از ضعف مفرط وی در اداره شهر بود را به جایی مرتبط سازد تا اپوزیسیون خارج نشین برای دم تکان دادن های وی جیغ و هورا بکشند. تاجزاده در توئیتی نوشته: « جواب رهبر به اعتراض آقای کروبی برای محاکمه شهرداران این بود که کرباسچی باید بداند از او گردن‌ کلفت‌تر هم وجود دارد. کاش شیخ اصلاحات در حصر نبود و علت اصلی استعفای نجفی را هم از رهبر می‌پرسید تا بفهمیم که چرا تهران باید از داشتن شهردار کاربلد و فسادستیز محروم گردد.» این اصلاح طلب تندرو برای دفاع از نجفی پای یکی از فاسدترین شهرداران تاریخ تهران یعنی غلامحسین کرباسچی را به میان می کشد که مفاسد وی و دو تن از معاونانش، پایش را به دادگاه و زندان کشاند و در تراکم فروشی چنان عنان درید که حتی عباس آخوندی در آن زمان در نامه ای به وزیر کشور خواهان برخورد با وی شده بود.

اینفوگرافی روزنامه سازندگی از عملکرد نجفی در ۷ ماه که نشان می دهد وی هیچ اقدام درخوری غیر از سخنرانی، توئیت و انتقاد از گذشته نداشته است.
جای تعجب دارد زمانیکه برخی از رسانه های اصلاح طلب از جمله روزنامه سازندگی نیز به ضعف نجفی معترف می شوند و عمکلرد وی را با علامت های تعجب بسیاری همراه می کنند، چرا اصلاح طلبان تندرو سعی دارند پای ارواح را به بهشت باز کنند و از نبرد خیالی نجفی با فساد سخن بگویند.
در همین حال عبدالله رمضانزاده که نقد و تخریب شهردار سابق را به دشمنی کشانده، در اظهارنظری گفته است: «: تسلیم شدن به فشار منفعت‌طلبان و رانت‌خواران انقلابی‌نما راه و رسم اصلاح‌طلبی نیست. با مردم سخن بگوئید تا بدانند که رای‌شان بیهوده نبوده است.»
متهم به فساد چگونه فسادستیز لقب گرفت؟
درحالی اصلاح طلبان سعی می کنند ردای فسادستیزی را به محمدعلی نجفی بپوشانند که این خرقه همچون لباس شهرداری برای وی بسیار گشاد است. نجفی همان کسی است که در زمانیکه بحث فساد ۸ هزار میلیاردی صندوق ذخیره فرهنگیان رسانه ای شد، در مصاحبه ای گفته بود که حتی یک ریال هم فساد اتفاق نیافتاده است. نجفی در مصاحبه ای در آبان ۱۳۹۵ گفت: «همه اموال صندوق ذخیره فرهنگیان سر جایش است و اختلاسی صورت نگرفت.» روایتی معکوس از فساد بزرگ در صندوق که نجفی خود یکی از بانیان اصلی آن محسوب می شد.
این در حالیست که کوچکی نژاد، رئیس کمیته تحقیق و تفحص از صندوق ذخیره فرهنگیان در آبان ۹۶ صراحتا از تخلفات نجفی در صندوق سخن گفته بود: « بسیاری از تخلفات صندوق ذخیره فرهنگیان و تبدیل کردن آن به عنوان یک مؤسسه خصوصی که حیات خلوت وزرا شده بود، از زمان ایشان آغاز شده است. دیوان محاسبات کتباً تخلف نجفی را تأیید کرده است و ادله کامل به کمیسیون آموزش و تحقیقات در خصوص تخلفات وی ارائه شده است.»
این تنها یک روایت از مورادی است که متوجه محمدعلی نجفی در صندوق ذخیره فرهنگیان است. اما براساس برخی شنیده ها پای وی در برخی از پرونده های دیگر نیز در میان است که یکی از دلایل برکناری نجفی می تواند همین پرونده های شائبه دارش باشد.
به هر حال اصلاح طلبان که خاطرات تلخ شورای اول را به یاد دارند سعی می کنند برای انحراف افکار عمومی از دلایل اصلی استعفای تحقیرآمیز نجفی پس از ۷ ماه از شهرداری، وی را قهرمان فسادستیزی لقب دهند، امری که به هیچ وجه در قد و قامت چین فردی نیست. رفتن نجفی باتوجه به سابقه پست های قبلی وی و حضورهای چندماهه نیز قابل ارزیابی است. پست هایی که پیش از رسیدن به سال، به بهانه بیماری یا هرچیز دیگر به سرعت خالی شده اند.
شورا و شهردار تهران، ۷ ماه تهران و شهروندانش را معطل کردند، بسیاری از خدمات به طرز قابل توجهی با کاهش کیفیت ارائه می شوند. پروژه های حیاتی شهر متوقف شده اند و شهر عملا تعطیل است. بانیان این اوضاع به جای عذرخواهی از مردم، طلبکار شده اند و از موضوعاتی سخن می گویند که جز توهم و فرار رو به جلوی نمی توان تفسیر دیگری از آن داد. نکته جالب در آخر آنکه، اصلاح طلبان بیش از یک سال و نیم از فساد ۲۲۰۰ میلیاردی شهرداری سابق در پرونده سیاسی واگذاری املاک در شهرداری می گفتند، ولی بیش از ۷ ماه زیر ورو کردن پرونده ها و کلیه اسناد و مدارک در شهرداری حتی نتوانستد یک صدم ادعای خود را ثابت کنند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *